Informatieverstrekking over de kinderen: een recht en plicht van de ouders?

Informatieverstrekking

Informatieverstrekking over de kinderen:
een recht en plicht van de ouders?

Het komt regelmatig voor dat ouders discussie voeren over de (minderjarige) kinderen. Deze discussies kunnen gaan over diverse onderwerpen.
In een eerder blog schreef ik al over problemen die kunnen over de omgang tussen ouder en kind na een echtscheiding.[1]
In de praktijk zien wij dat, naast de discussie over de omgang, ook regelmatig conflicten bestaan over het recht op informatie over de (minderjarige) kinderen. Er zijn tal van redenen te bedenken waarom een ouder vindt dat de andere ouder geen recht (meer) heeft op informatie over het kind. De vraag is alleen of deze redenen ook daadwerkelijk zullen rechtvaardigen dat de andere ouder geen informatie meer krijgt.

In deze blog ga ik in op verschillende vragen over het recht op informatie.

Bestaat er een wettelijk recht op informatie?
Allereerst maar eens de vraag of er überhaupt wel een wettelijke informatieplicht bestaat. Dit wettelijke recht bestaat.
Uit artikel 1:377b van het Burgerlijk Wetboek volgt dat de ouder met gezag een informatie verplichting heeft naar de andere ouder.

Door het recht op informatie heeft de ouder recht op informatie over de belangrijke aangelegenheden die de persoon en het vermogen van het kind betreffen. Zo behoren ouders bijvoorbeeld informatie te krijgen en te verstrekken over medische kwesties, financiële kwesties, schoolkeuzes, schoolresultaten en beroepskeuzes.

Heeft u recht op informatie als u geen omgang hebt met uw kind?
Ook als er geen omgang plaatsvindt tussen ouder en kind – bijvoorbeeld na ontzegging door de rechter – heeft de ouder zonder omgang wel recht op informatie. Dit maakt dat de andere ouder dus wel de plicht heeft tot informatieverschaffing.

Het is juist van belang dat wanneer er geen omgang is tussen een ouder en zijn kind de informatieplicht een belangrijk middel voor die ouder is om een band met zijn kind te behouden.

Wat kunt u doen als de informatieplicht niet wordt nagekomen?
Indien het vertrekken van informatie voor problemen zorgt, kan de rechter worden verzocht om een regeling vast te stellen omtrent de informatieverschaffing. De rechter kan onder andere oordelen over de vorm en frequentie van de informatieverschaffing.

Als één van de ouders de informatieplicht niet nakomt, kan de andere ouder naar de rechter stappen. De rechter kan, eventueel met een dwangsom, de nalatige ouder verplichten om aan zijn informatieverplichting te voldoen.

De wet maakt het voorts mogelijk om een onderling tot stand gekomen of door de rechter ter zake vastgestelde regeling te wijzigen wegens wijziging van omstandigheden of omdat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.[2]

Kan de rechter ook bepalen dat u geen recht heeft op informatie?
De rechter kan daarentegen ook bepalen dat de wettelijke informatieplicht buiten toepassing blijft.
Het is de ouder met gezag die kan verzoeken aan de rechter dat deze verplichting buiten toepassing blijft.

De rechter toetst vervolgens of het in het belang is van het kind eist dat de informatieverplichting achterwege blijft.[3] De wet schrijft geen concrete gevallen dan wel situaties voor die maken dat de informatieverplichting niet meer in het belang is van het kind. Bij de beantwoording van de vraag of de informatieverplichting nog in het belang van het kind is, dienen alle feiten en omstandigheden in acht te worden genomen. Dit maakt dat de vraag of de informatieverplichting nog in het belang is van het kind (zeer) casuïstisch van aard is. Om die reden is het van belang om uzelf van bijstand te voorzien.

Vragen dan wel een advocaat nodig?
Heeft u hulp nodig bij een kwestie die ziet op de informatieverplichting of bij andere familierechtelijke problemen, schroom dan niet om contact met mij op te nemen.

Mr. J.E. Kötter
Advocaat


[2] Artikel 1:377b lid 3 van het Burgerlijk Wetboek
[3] Artikel 1:377b lid 2 van het Burgerlijk Wetboek
Deel dit bericht:
Recommended Posts